Heweliusz - badacz Księżyca
Od 1610 roku, po publikacji dzieł Galileusza, Księżyc stał się najczęściej obserwowanym przez astronomów ciałem niebieskim.
Wydana w Gdańsku w 1647 roku "Selenografia"
Heweliusza zawierała pierwszy kompletny opis Księżyca,
ukazujący także librację, czyli ważenie się jego tarczy -
zjawisko, dzięki któremu ziemski obserwator może oglądać nie
połowę, a 59% powierzchni Srebrnego Globu.W książce znajdują się 3 duże mapy Księżyca (największa ma średnicę 28 cm). Pierwsza to rysunek pełni, druga oddaje rzeźbę terenu i nazywa twory księżycowe, a trzecia przedstawia topografię.
Dzieło Heweliusza wywołało sensację w ówczesnej Europie i przez długi czas pozostawało niezastąpione.
